Jesteś tutaj

Lasius (C.) flavus

Portret użytkownika radiss
Podrodzina: 
Formicinae
Rodzaj: 
Lasius
Królowa: 
7-9mm, ciało koloru ciemnorunatnego od spodu jasniejsze (żóltawe)
Samiec: 
3,5-5mm, cialo ciemnobrunatne lub brunatnoczarne.
Robotnice: 
2-4,8mm, ciało żółte lub brunatnożółte, głowa ciemniejsza od reszty ciała.
Wielkość kolonii: 
Kolonie dość liczne, ilość robotnic dochodzi do kilkunastu tysięcy.
Pokarm: 
Z racji tego, że L. flavus jest gatunkiem podziemnym odżywia się spadzią mszyc korzeniowych oraz samymi (nadliczbowymi) mszycami. W hodowli miód, mieszanka i niewielkie owady.
Hibernacja: 
Wymaga zimowej hibernacji.
Szerszy opis: 

Lasius (Cautolasius) flavus jest gatunkiem o typowo podziemnym trybie życia. Królowe generalnie wychowują potomstwo klasztornie . W przypadku pleometrozji nadliczbowe królowe są zazwyczaj zabijane. Rzadziej dochodzi do wykształcenia kolonii oligoginicznej.

Budują zazwyczaj małe kopce porośnięte trawą, które trudno wypatrzyć. Rzadziej można spotkać wyższe kopce kolonii oligoginicznych przypominające miniaturowe termitiery, które dzięki źdźbłom trawy używanym jako filary mogą wznosić się nawet na wysokość ok. 40cm. Najczęściej ma to miejsce na nieosłoniętych, porośniętych trawą stokach, gdzie mrówki te mają możliwość wygrzewania swojego potomstwa przez większą część dnia.

Ciekawy jest sposób odżywiania się tych mrówek. W swoich gniazdach hodują one mszyce korzeniowe(głównie na perzu właściwym i mniszku lekarskim), którymi opiekują się tak jak ludzie bydłem. Przenoszą je na nowe rośliny oraz chronią je przed niebezpieczeństwami. Mszyce odwdzięczają się im dając spadź którą gwarantują mrówkom dostatek pokarmu energetycznego. Nadliczbowe mszyce są zabijane i zjadane przez mrówki, zapewniając im białko niezbędne do rozwoju nowych robotnic. Dzięki tej technice mrówki z gatunku Lasius flavus nie muszą prawie w ogóle opuszczać gniazda i tym samym narażać się na niebezpieczeństwa. Najłatwiej je dostrzec po deszczu, kiedy to naprawiają swoje gniazda, lub podczas rójek. W związku z tym iż prowadzą dosyć skryty tryb życia, nie mają za wielu wrogów. Ich jedynymi przeciwnikami są mrówki z rodzaju Chthonolasius spp.. W naturze zdarza się, że gniazdują praktycznie ścianka w ściankę (np. pod jednym kamieniem) z innymi gatunkami, najczęściej z  przedstawicielami rodzaju Myrmica.

Do tej pory w warunkach hodowlanych nie udało się połączyć mszyc korzeniowych z koloniami Lasius flavus. W związku z tym w domu musimy zastąpić mszyce innym pokarmem. Wystarczy podawać im małe krople miodu z wodą, tzw. miksturę (http://antmania.pl/node/66) oraz dawać od czasu do czasu małego martwego owada. Bardzo ważne jest aby nie przesadzić z wielkością kropel pokarmu gdyż mrówki te są niewielkich rozmiarów i łatwo się w nim topią.

Z racji podziemnego trybu życia mrówki te nie wymagają wielkiej areny, lecz bardzo ważne jest zapewnienie wysokiej wilgotności w gnieździe, gdyż mrówki te są bardzo wrażliwe na brak wilgoci.

Hodowla tych mrówek polecana jest początkującym ale cierpliwym, miłośnikom mrówek. W początkowym stadium rozwoju kolonia powoli wzbogaca się o nowe robotnice dlatego nie warto od początku przenosić tych mrówek do dużego formikarium.

Ciekawostki:

W odróżnieniu od większości polskich mrówek, królowe Lasius flavus są zupełnie nie podobne do robotnic. Charakterystyczną cechą dzięki której możemy odróżnić królowe Lasius flavus od innych królowych jest żółty spód odwłoka.

Na mrówce L. flavus pasożytuje gatunek L. carniolicus, którego w Polsce nie wykazano, jednak jego występowanie jest prawdopodobne.

Dawniej w Polsce żył gatunek Lasius myops, bardzo podobny do Lasius flavus.

Opracowali: Buldog, Thug

Korekta: Harnaś