Jesteś tutaj

Crematogaster scutellaris

Portret użytkownika Harnaś
Podrodzina: 
Myrmicinae
Królowa: 
Wielkość: 8-9,5mm Ubarwienie: Całe ciało z wyjątkiem glowy koloru czarnego. Głowa czerwona.
Samiec: 
Wielkość ok. 3,5mm ,całkowice ciemnobrunatny.
Robotnice: 
Wielkość: 3-5mm, ubarwienie jak u królowej.
Wielkość kolonii: 
kilkanaście tysięcy
Pokarm: 
Miód, owady, większe kolonie nawet małe martwe kręgowce.
Hibernacja: 
Zależnie od miejsca pochodzenia wymaga zimowej hibernacji w lodówce bądź chłodnym pomieszczeniu.
Szerszy opis: 

Mrówka ta występuje na południu Europy. Gniazduje w suchych lasach gdzie zajmuje martwe a czasem nawet żywe partie roślin takich jak figi, laury, klony, cyprysy i w szczególności  dęby (korkowe). Z czasem przystosowała się również do życia w środowisku zurbanizowanym gdzie gniazduje w drewnianych fragmentach budynków, szopach, ociepleniach itp.. Znane są przypadki odkrycia gniazd tego gatunku w drewnianych ścianach wewnątrz opuszczonych budynków.  Crematogaster scutellaris jest mrówką agresywną w stosunku do innych gatunków oraz intruzów zakłócających spokój kolonii. Wystraszona robotnica  wymachuje na boki podniesionym odwłokiem. Posiada żądło którym jednak nie jest w stanie przebić skóry kręgowców ani chitynowego pancerza owadów. Używa go jednak do nakładania jadu na swoje ofiary.

Mrówki te jednak pomimo swej agresywności nie potrafią przeciwstawić się jednemu gatunkowi który wykorzystuje ich ścieżki pokarmowe. Camponotus lateralis jest to przykład europejskiej nieksenobiotycznej mrówki praktykującej pasożytnictwo troficzne na Crematogaster scutellaris. Pomimo iż oba te gatunki należą do innych podrodzin mają stosunkowo dużo podobnych cech. Budowa ich ciała jest zupełnie inna, ale kolor i rozmiar są bardzo podobne.  Tułów u Camponotus jest często tego samego (czerwonego) koloru co głowa ale zdarzają się również odmiany z prawie całkowicie czarnym (tak samo jak u Crematogaster). Lateralis często korzysta z tych samych źródeł pokarmu co scutellaris nawet o tych samych porach dnia. Dzieje się tak dlatego, iż mrówki te śledzą robotnice Crematogaster wyruszające po pożywienie.  Poruszają się nawet tak samo powoli. Wystraszone mogą jednak rozwijać dużo większe prędkości niż C. scutellaris. Pomimo że legalni użytkownicy śladów zapachowych wykazują agresję w stosunku do pasożyta nie są w stanie nic zrobić. Camponotus uodporniły się na ich jad i gdy tylko zostaną zauważone przybierają postawę pojednawczą i przywierają do ziemi.  Bardzo ciekawe jest to, ze oba te gatunki mogą gniazdować bardzo blisko siebie, praktycznie przylegająco (np. w jednym kawałku drewna). Stosunki te nie mają jednak charakteru obligatoryjnego ponieważ kolonie Camponotus lateralis oraz ich żerujące robotnice spotyka się często z dala od gniazd Crematogaster.  

Hodowla

Utrzymywanie tego gatunku w warunkach sztucznych nie jest bardzo problematyczne i można go polecić na pierwsza zagraniczną mrówkę. Problemy mogą występować tylko z samotnymi królowymi. Kolonia mająca kilka robotnic w pierwszym roku po przezimowaniu może zwiększyć liczebność nawet kilkadziesiąt razy. Podstawą jest dość wysoka temperatura wahająca się pomiędzy 26-30°C i odpowiednia wysokobiałkowa dieta. Najlepiej jest więc zaopatrzyć się w zwierzęta karmowe takie jak świerszcze czy karaczany. Kolonię do kilkudziesięciu robotnic można spokojnie trzymać w próbówce postawionej na arenie. Jako formikarium najlepiej sprawdzają się wszelkie konstrukcje z wkładem korkowym lub drewnianym ponieważ idealnie imitują warunki bytowania tych mrówek. Zwiększając grubość złoża możemy cieszyć się z widoku pracujących nad nowymi korytarzami i komorami robotnic. Przy zakupie tych mrówek warto pamiętać o tym że gdy kolonia rozrośnie się do wielkich rozmiarów będzie potrzebna duża arena oraz odpowiednia ilość pokarmu.  

Opracował: Harnaś