Jesteś tutaj

Hodowla karaczana szarego (Nauphoeta cinerea)

Informacje ogólne

Stosunkowo mały karaczan ( mierzący do ok. 3cm). Skrzydła posiadają samce, które wykorzystują je tylko podczas zalotów godowych. Młode karaczany koloru brunatnego, dorosłe koloru brunatno-czarnego. Występują praktycznie na całym świecie, prowadzą skryty tryb życia.

Poszczególne stadia rozwojowe widziane od strony grzbietowej

 

Hodowla

Warunki hodowli

 

Wszystkie karaczany lubią dość dużą wilgotność, choć nie wolno tutaj przesadzać. Odpowiednia dla nich temperatura to od 20-30°C, jednak nie potrzebują dogrzewania. Temperatura wpływa jedynie na ich szybkość rozwoju.

Insektarium

Hodowlę składającą się z ok. 2,5 tys osobników trzymam w akwarium ok. 40l (40x28x35

 

cm). Górna część na długości 20cm jest przykryta szybą, która jest przyklejona na stałe do akwarium. Pozostałe 20cm jest dokładnie docięte i stanowi drugą część górnej pokrywy. Ten fragment jest jednak nie przyklejony. Przymocowany jest do przyklejonego kawałka taśmą wzmacnianą (taka z amerykańskich filmów do krępowania rąk bandytów :P), która pełni rolę zawiasu. W razie potrzeby zawsze mam dostęp do karaczanów i zmniejszam ich szansę ucieczki podczas np. wymiany pokarmu. Do akwarium wkładam w zależności od ilości karaczanów wytłaczanki do jajek, jednak nie warto dawać powyżej połowy wysokości zbiornika w którym trzymamy karaczany. Brzegi akwarium i odcinek o szerokości 2-3cm przyklejonego kawałka pokrywy górnej smarujemy talkoholem. Jest to bariera nie do przejścia dla nawet młodziutkich karaczanów, które z łatwością wspinają się po szkle.W terrarium powinna znaleźć się jeszcze przede wszystkim miseczka na pokarm, którą w razie potrzeby należy oczyścić, a także, według uznania hodowcy, poidełko z wodą, choć nie jest niezbędne. Specjalne doświetlanie ich jest całkowicie zbędne.

Pożywienie

Karaczan szary zje praktycznie wszystko, co mu podamy. Tutaj należy pamiętać że to, co podajemy owadom karmowym dostanie nasza kolonia. Przy karmieniu karaczanów powinno się unikać podawania pokarmów, które mogłyby mieć styczność ze środkami owadobójczymi. Moje Nauphoeta cinerea dostają mieszankę wieloziarnistą z dodatkową porcją płatków owsianych, do tego sucha karma dla psów/kotów i pokarm dla ryb w stosunku 1:1:1:1. Dodatkowo wzbogacam tę mieszankę witaminami i solami mineralnymi z tabletek musujących, które rozpuszczam w wodzie a następnie łączę z suchą mieszanką. Po dokładnym wymieszaniu podaję pokarm, a resztę zamrażam. Z racji tego, że duża ilość karaczanów pobiera naprawdę duże ilości pokarmu, nie leży on za długo w zamrażalniku i nie traci swoich wartości odżywczych. Dietę karaczanów wzbogacam owocami i warzywami z dość grubo obraną skórką. Czasami, gdy sam mam ochotę na jabłko odstępuję karaczanom ogryzek, na którym jest jeszcze dość dużo jabłka a one dokładnie go oczyszczą :)

Rozmnażanie

Karaczany są gatunkiem jajożyworodnym. Samce i samice są zdolne do kopulacji niedługo po wylince imaginalnej, co chętnie robią. Pakiet jaj, który tworzy samica wkrótce po zapłodnieniu nazywany jest ooteką. Rozwój jaj odbywa się w samicy. Czasem można zauważyć jak samica wysuwa ootekę wietrząc ją. Literatura podaje, że samice zdolne są wytworzyć 6 ootek, z których średnio wychodzi na świat ok. 30 młodych karaczanów, które początkowo blisko trzymają się swojej matki. W zależności od temperatury, karaczany osiągają dojrzałość płciową po ok. 1,5-2,5 miesiącach a żyją ok 1 roku (samce dłużej się rozwijają i dłużej żyją od samic)

Po lewej stronie samica, po prawej uskrzydlony samiec
 

Podsumowanie

Zalety

Hodowla karaczana szarego należy do jednej z najprostszych. Jest on wszystkożerny, bardzo odporny na przesuszenia, przemoczenia, pleśnie grzyby i roztocza. Duża płodność, połączona z wysokim wskaźnikiem osiągania dojrzałości przez młode osobniki, w dużej mierze spowodowany praktycznie zerowym kanibalizmem, powoduje ciągły rozwój i przybywanie coraz to większej ilości osobników. Jest prawie całkowicie odtłuszczony, zawiera niemalże same mięśnie (oczywiście zawsze choćby minimalna tkanka tłuszczowa będzie występować)

Wady

Zdolność poruszania się po szybach (choć przy odpowiednim zabezpieczeniu to już nie wada :P ), wydzielają substancje chemiczne mogące podrażniać alergików ( ja jestem alergikiem, jednak żadnych spraw uczuleniowych w kontakcie z nimi nie doświadczyłem), najgorszą wadą jest zdolność do rozrodu w temperaturze pokojowej a także informacje mówiące o możliwości patogenezy wśród tego gatunku. Jak się zaczną rozmnażać, to ciężko je zatrzymać, choć trudno to nazwać wadą, jednak czasem może być uciążliwe i kosztowne (pochłaniają duże ilości pokarmu).